dood in de tarot

De Dood

Angst voor de Dood is af te lezen op de gezichten. Geen wereldse of geestelijke macht kan hem tegenhouden. Enkel het jonge kind kijkt hem onbevreesd aan, misschien herkent het in hem de brenger van vernieuwing.

De macabere ridder op het witte paard kondigt de noodzaak van transformatie aan. Bij de volwassenen geeft dit een beklemmend gevoel. Transformatie betekent afscheid nemen van het bekende en een periode van schijnbare stilstand en onzekerheid. Net zoals de zielen op de boot, moet al wie de Dood ontmoet een periode in de onderwereld doorbrengen. Een plaats waar je geconfronteerd wordt met je verleden, je diepgewortelde angsten en je verankering in de materie.

Het doel van de Dood is nobel, want hij handelt vanuit een onbevangen liefde voor het leven. Dat blijkt uit de vlag die hij draagt, die net zoals in de kaart van de Dwaas een mystieke witte roos afbeeldt.

Op de achtergrond zie je waar de boot de zielen heen brengt, achter twee torens komt de zon alweer op. De Dood betekent niet het finale einde, het is enkel een noodzakelijke halte op het levenspad naar onsterfelijkheid. Op spiritueel vlak wijst de kaart op een natuurlijke overgang naar een volgend niveau van Zijn. We zullen het leven op een andere manier ervaren, minder gebaseerd op uiterlijke waarneming en meer op innerlijke beleving.